|
 Wcześniaki przebywające na oddziałach wcześniaków (zwanych także oddziałami Intensywnej Opieki Medycznej, Wcześniaków i Patologii Noworodka, itp.) podłączone są do wielu urządzeń, które są niezbędne przede wszystkim do:
-
utrzymania właściwej temperatury ciała dziecka,
-
wspomagania oddychania,
-
monitorowania parametrów organizmu,
-
podawania pokarmu i leków.
Podłączenie każdego urządzenia będzie uzależnione od decyzji lekarza prowadzącego. Na oddziałach wcześniaków spotykane są:
-
inkubatory (inkubator zamknięty, otwarty),
-
urządzenia odpowiedzialne za oddychanie bądź jego wspomaganie (respirator, CPAP, inflant flow),
-
monitory czynności serca i oddechu, które mierzą częstość skurczy serca oraz monitorują zaburzenia jego pracy,
-
urządzenie do pomiaru ciśnienia tętniczego krwi,
-
pulsoksymetry mierzące saturację (najogólniej mówiąc - ilość tlenu we krwi i tkankach) i monitory dwutlenku węgla,
-
kroplówki, w przypadku gdy dziecko karmione jest dożylnie,
-
pompa infuzyjna tłocząca właściwą ilość podawanych lekarstw.
Poniżej opisane zostały wybrane urządzenia, najczęściej spotykane na oddziałach, gdzie przebywają wcześniaki. Dzieci rzadko bywają podłączone do wszystkich urządzeń w tym samym czasie. Z kolei jeśli dziecko korzysta ze sprzętu, o którym tu nie wspomnieliśmy, warto zapytać pielęgniarkę lub lekarza, co to za urządzenie i do czego służy.
INKUBATORY,
czyli w czym leżą wcześniaki
Jak wszyscy ludzie, także wcześniaki, wymagają stałej temperatury ciała. Dlatego właśnie większość wcześniaków spędza pierwszych kilka godzin lub dni swojego życia włóżeczku, nad którym zamontowane jest źródło ciepła. Jest to tak zwany inkubator otwarty z grzejnikiem zwanym promiennikiem ciepła. Ogrzewa on powietrze wokół dziecka i pomaga mu utrzymać stałą, prawidłową temperaturę. Jest to konieczne, ponieważ wcześniaki nie potrafią samodzielnie utrzymać właściwej temperatury ciała. Mają one niewystarczającą tkankę tłuszczową, a ich mięśnie są zbyt słabe, aby wytwarzać ciepło. Czujnik otwartego inkubatora, przymocowany do skóry dziecka, monitoruje temperaturę jego ciała, a inkubator odpowiednio reguluje ogrzewanie. Dzieci urodzone szczególnie wcześnie bywają także przykryte przezroczystym plastikowym kocem. To dzięki niemu dziecko nie odwadnia się w efekcie ogrzewania źródłem ciepła, zainstalowanym nad otwartym inkubatorem. Skóra bardzo wcześnie urodzonych dzieci nie chroni przed utratą wody z organizmu.
Innym rodzajem inkubatora jest tak zwany inkubator zamknięty. Jest to przezroczysta skrzynka wykonana ze sztucznego tworzywa. Taki inkubator jest zamkniętym prostopadłościanem, co chroni dziecko przed nagłymi zmianami temperatury powietrza. Czynności, które lekarze i pielęgniarki wykonują wokół dziecka, odbywają się przez owalne otwory w ściankach inkubatora lub przez opuszczenie jednej ze ścianek. Inkubator zamknięty ma także system ogrzewania. W niektórych wypadkach jest on połączony z czujnikiem na skórze dziecka; ogrzewanie reguluje się w zależności od temperatury ciała dziecka. W innych wypadkach, wewnątrz inkubatora utrzymuje się stałą temperaturę. Nowoczesne inkubatory wyposażone są w ciekłokrystaliczne ekrany, na których wyświetlana jest temperatura i inne niezbędne dane.
URZĄDZENIA ODPOWIEDZIALNE ZA ODDYCHANIE BĄDŹ JEGO WSPOMAGANIE, czyli jak uczynić oddychanie łatwiejszym
Respirator
Respirator jest jednym z najważniejszych urządzeń na oddziale wcześniaków. Mówiąc najprościej, jest to mechaniczne urządzenie do oddychania. Jeśli dziecko nie jest jeszcze gotowe oddychać samodzielnie, respirator będzie wykonywał za nie część oddechów, do czasu aż będzie gotowe przejąć tę czynność.
Kiedy dziecko jest podłączane do respiratora, cienka rurka (zwana rurką intubacyjną) jest wprowadzana do jego tchawicy przez nos lub usta (i umocowana do twarzy przy pomocy plastra), aby powietrze mogło się dostawać bezpośrednio do płuc dziecka. Rurka intubacyjna jest przymocowana do plastikowych przewodów o większej średnicy, które z kolei są przymocowane do respiratora - urządzenia stojącego obok inkubatora. Lekarze ustawiają urządzenie, aby wykonywało konkretną liczbę oddechów na minutę, dostarczanych z konkretną siłą (pod wystarczającym ciśnieniem, by utrzymać otwarte pęcherzyki płucne) i z konkretną ilością tlenu.
Respirator najczęściej uzupełnia jedynie własny, naturalny oddech dziecka. Na przykład respirator może wykonywać 30 oddechów na minutę, podczas gdy pozostałe 30 to własne oddechy dziecka. Kiedy będzie potrzebowało mniej pomocy, lekarze będą stopniowo zmniejszać ustawienia respiratora.
Strona 1 z 3
 |
Dziecko 
Pokaż/Ukryj formę komentarzy