|
Zapłodnienie in vitro czyli zapłodnienie pozaustrojowe ma na celu pokonanie przyczyn niepłodności poprzez zapłodnienie w warunkach laboratoryjnych komórek wyizolowanych z organizmu macierzystego.
Jest to proces złożony, rozpoczynający się stymulacją hormonalną kobiety, poprzez punktację (pobranie komórek jajowych) i zapłodnienie uzyskanych komórek w warunkach laboratoryjnych, a kończąc na transferze zarodków do jamy macicy.
Stymulacja hormonalna ma za zadanie uzyskanie większej ilości pęcherzyków jajnikowych z komórkami jajowymi. Rozpoczyna się w drugiej połowie cyklu poprzedzającego procedurę pobrania komórek i transferu zarodków. Początkowo pacjentka przyjmuje hormony, które zahamują wzrost pęcherzyków jajnikowych. Właściwa hormonalna stymulacja pęcherzyków, w których są obecne komórki jajowe, rozpoczyna się w pierwszych dniach kolejnego cyklu.
Proces stymulacji jest monitorowany przez cały czas jego trwania w badaniach USG. W odpowiednim momencie, kiedy pęcherzyki osiągną właściwe rozmiary, przystępuje się do pobrania komórek jajowych w nich zawartych. Zabieg ten trwa zaledwie kilka minut i odbywa się w znieczuleniu. Lekarz nakłuwa jajniki przez pochwę i cienką igła pobiera płyn pęcherzykowy z komórkami jajowymi. W chwilę później embriolog w laboratorium in vitro odnajduje obecne w płynie pęcherzykowym oocyty i przenosi je w specjalnych pożywkach do inkubatora. Następnie, z nasienia mężczyzny odpowiednimi technikami pozyskuje się najlepsze plemniki. Wyselekcjonowane plemniki dodaje się do wcześniej pobranych komórek jajowych. Całość umieszcza się ponownie w inkubatorze. Kolejny etap to ocena zapłodnienia komórek i procesu ich dalszego rozwoju. Zwykle do macicy przenosi się 2-3 zarodki. Zdarza się, że w procesie stymulacji i późniejszego zapłodnienia powstanie większa ilość zarodków. Mogą one zostać zamrożone i wykorzystane w późniejszym okresie, zwiększając skuteczność metody in vitro w przeliczeniu na jeden cykl do ponad 50-60%.
jest to fragment artykułu Probiotyki a problem niepłodności
 |